Na odporność BEE PEARL 5 opakowań x 30 pierzga pszczela - Opinie Na liście znajdują się opinie, które zostały zweryfikowane (potwierdzone zakupem) i oznaczone są one zielonym znakiem Zaufanych Opinii. Opinie niezweryfikowane nie posiadają wskazanego oznaczenia. Translation of "pierzga" into English. bee bread, bee pollen, beebread are the top translations of "pierzga" into English. Sample translated sentence: Szczep bakterii kwasu mlekowego i sposób wytwarzania pierzgi ↔ Bacterial strain of milk acid and method of manufacture of bee bread. pierzga noun feminine grammar. Oceń. Pierzga pszczela to produkt działalności pszczół. Jest to produkt suchy, którym żywią się larwy małych pszczół i pszczoła matka. Pierzga pszczela powstaje w momencie, kiedy owady przetransportują na swoich kończynach pyłek roślin owadopylnych do ula. Jest on składany w komórkach plastra miodu, zwilżany śliną, miodem Oprócz wody sprawdzi się tutaj letnia herbata (jej temperatura nie może przekraczać 40 stopni C), woda z miodem czy napar ziołowy. Sama pierzga ma lekko kwaskowy, żywiczy posmak. Zaleca się, by stosować 1 łyżkę pierzgi dziennie, a maksymalnie 30-40 gramów na dobę. Przedawkowanie może się objawiać biegunką oraz osłabieniem Pierzga pszczela to najszlachetniejszy produkt pszczeli! Składem przypomina pyłek kwiatowy. Należy jednak zauważyć, że przyswajalność składników poprawia się W trakcie przetwarzania, ktre obejmowao operacje technologiczne o charakterze mechanicznym rozdrabnianie i przecieranie, a take cieplnym odpowietrzanie i pasteryzacj, w produktach z caych pomidorw nie wykazano znaczcych zmian w zawartoci frakcji bonnika. unrh1W. Ryc. 1 - Produkt rozdrobniony („rozkruszony”) przez roztocze przechowalniane. Pszczoły zbieraczki odwiedzające kwitnące rośliny w poszukiwaniu pyłku zbierają go w formie tzw. obnóży pyłkowych, które następnie zanoszą do gniazda i składają w plastrach. Robotnice ubijają go w komórkach dodając pewną ilość nektaru i enzymów zawartych w ślinie. Następnie z tak przygotowanego pyłku, w wyniku procesu fermentacji wywoływanej przez bakterie mlekowe, powstaje produkt zwany pierzgą, która jest głównym pokarmem larw pszczelich. Stanowi ona podstawowe źródło białka w diecie pszczół, warunkuje pomyślny rozwój i stan ich zdrowia, oraz dobrą kondycję i siłę rodzin pszczelich, co w znacznej mierze decyduje o ich pomyślnej zimowli, produktywności i opłacalności produkcji pasiecznej. W związku z bogatym składem pierzgi w substancje odżywcze (aminokwasy, tłuszcze, węglowodany, witaminy, sole mineralne, mikroelementy) jest ona też pozyskiwana przez niektórych pszczelarzy jako surowiec dla przemysłu przetwórczego, do produkcji wartościowych odżywek, farmaceutyków i kosmetyków. W okresie obfitych pożytków pyłkowych, w silnych rodzinach pszczelich występuje często nadmiar pierzgi. Plastry wypełnione jej zapasami są zwykle odbierane przez pszczelarzy z uli i przechowywane w magazynach pszczelarskich jako rezerwa pokarmowa dla pszczół na wczesną wiosnę i inne okresy bezpożytkowe. Jako pokarm bogaty w składniki odżywcze, pierzga jest atrakcyjna nie tylko dla pszczół, lecz także dla innych stawonogów towarzyszących pszczołom w ich gniazdach i szkodników występujących w przechowalniach produktów pasiecznych. Wiąże się to ze znacznymi stratami w przechowywanych zapasach pokarmu pszczół, zwłaszcza ze strony niektórych gatunków szkodliwych owadów i roztoczy magazynowych o dużym znaczeniu gospodarczym i sanitarnym. Ryc. 2 - Zanieczyszczenia produktu zniszczonego przez rozkruszki. Badania laboratoryjne porażenia i zanieczyszczenia plastrów z pierzgą pszczelą przez szkodniki wykazały bogaty skład gatunkowy akaro-entomofauny i często też duże nasilenie występowania niektórych gatunków szkodników w zapasach tego produktu przechowywanych zwłaszcza w nieodpowiednich warunkach magazynowych (zbyt wysoka wilgotność i temperatura w pomieszczeniach, brak zabezpieczeń przed dostępem szkodników). Stopień porażenia produktu wyrażony liczbą szkodników w przeliczeniu na jego masę, bywa bardzo zróżnicowany i np. w przypadku rozkruszków magazynowych może wahać się zwykle początkowo od kilku do kilkuset, a w trakcie dalszego przechowywania, w skrajnych przypadkach może osiągać liczebność nawet do kilku tysięcy osobników w 1 kg produktu. W toku wieloletnich badań i obserwacji akaro-entomofauny produktów pasiecznych, w tym także pierzgi pszczelej, stwierdzono w niej występowanie około 30 gatunków stawonogów; były to głównie owady i roztocze synantropijne, powszechnie znane szkodniki przechowalniane. Spośród roztoczy kolonizujących osyp i plastry pszczele najczęściej i najliczniej znajdywano rozkruszki magazynowe, Acaroidea (rozkruszek mączny – Acarus siro L., rozkruszek polowo-magazynowy – Acarus farris (Oud.), rozkruszek drobny – Tyrophagus putrescentiae (Schr.), rozkruszek serowy – Tyrolichus casei Oud., rozkruszek wydłużony – Tyrophagus longior (Gerv.) roztoczek suszowy – Carpoglyphus latis (L.), roztoczek owłosiony – Lepidoglyphus destructor (Schr.), roztoczek domowy – Glycyphagus domesticus (De Geer), a także inne z rodzajów Acarus, Michaelopus, Thyreophagus, Tyrophagus). Obecność tych szkodników w produkcie na początkowym etapie porażenia, ze względu na niepozorne zabarwienie i niewielkie wymiary ciała, jest trudna do stwierdzenia. Dopiero po pewnym czasie pojawiają się zmiany w wyglądzie i konsystencji porażonej pierzgi w plastrach, z których osypuje się rozdrobniony („rozkruszony”) produkt w formie drobnocząsteczkowego pyłu, w którym pod mikroskopem można zauważyć żywe i martwe rozkruszki, fragmenty ich ciał, wylinki i produkty przemiany materii (ryc. 1-6). Ryc. 3 - Rozkruszek drobny (Tyrophagus putrescentiae (Schr.)) – roztocze pod mikroskopem stereoskopowym. Doświadczenia biologiczne na niektórych gatunkach rozkruszków przeprowadzone na pierzdze jako pokarmie potwierdziły opinie, że ta grupa stawonogów ze względu na duży potencjał biologiczny, stosunkowo wysoką płodność i szybki rozwój, należy do najważniejszych szkodników tego produktu (Chmielewski 2000). Szkodniki te tworzą często kolonie mieszane, a towarzyszą im zwykle gatunki drapieżne, np. sierposz rozkruszkowiec (Cheyletus eruditus (Schr.)) i inne (Melichares spp.), które są ich wrogami naturalnymi spotykanymi powszechnie w pasiekach (ule, magazyny i pracownie pasieczne, przechowalnie zapasowych plastrów, surowca woskowego, propolisu i innych produktów pasiecznych). Do owadów powszechnie spotykanych w zmiotkach z uli i pomieszczeń pasiecznych, a także w plastrach z pierzgą należą chrząszcze z rodzin czarnuchowatych (Tenebrionidae), a głównie trojszyki (trojszyk ciemny – Tribolium madens (Charp.), trojszyk gryzący – Tribolium castaneum Herbst., trojszyk ulec – Tribolium confusum Du Val), mącznik młynarek (Tenebrio molitor L.), a także skórnikowatych (Dermestidae), z tak pospolitymi gatunkami jak skórnik słoniniec (Dermestes lardarius L.), skórnik kolczatek (Dermestes maculatus De Geer) i mrzyk muzealnik (Anthrenus museorum L.). W odpadkach produktów pasiecznych i plastrach z resztkami pierzgi obserwowano też często takie gatunki chrząszczy, jak np. pustosz kradnik (Ptinus fur L.), wymiecinek drobny (Enicmus minutus L.) i żerujące na pleśniach zatęchlaki (Cryptophagus). Niekiedy odwiedzają je też pospolite w pasiekach i wielożerne skorki (Forficula auricularia L.). W pyle organicznym i kurzu gromadzącym się w szczelinach uli i zakamarkach pomieszczeń pasiecznych można zauważyć często liczne gatunki gryzków zwanych też psotnikami, jak np. psotnik kołatek (Liposcelis divinatorius Műller), lalotek (Lachesilla pedicularia L.), zakamarnik (Atropos) i in. (Corrodentia), które mogą przechodzić też na plastry z zapasami pokarmu pszczół, zasiedlać je, uszkadzać i infekować mikroorganizmami (grzyby pleśniowe). Spośród motyli do najpospolitszych w siedliskach pasiecznych należą barciaki, popularnie nazywane motylicami (barciak mniejszy – Achroia grisella (F.), barciak większy – Galleria mellonella L.), a niekiedy, głównie w magazynach, liczne mkliki zwane też „molami spożywczymi” (np. mklik daktylowiec – Cadra cautella Wlk., mklik próchniczek – Ephestia elutella Hűbner, mklik mączny – Anagasta kűhniella Zeller), omacnica spichrzanka – Plodia interpunctella Hűbner), których gąsienice niszczą i uszkadzają plastry, a żerując na produktach żywnościowych zanieczyszczają je swymi odchodami, wylinkami i oprzędami. Plastry, w tym zwłaszcza te wypełnione zapasami pokarmu pszczół (pierzga, miód) są też często atakowane i niszczone przez gryzonie, głównie myszy wnikające do uli, które są szczególnie groźnymi szkodnikami w czasie zimowania rodzin pszczelich. Mogą one wyrządzić także poważne szkody w plastrach przechowywanych w pracowniach i magazynach pasiecznych, a poza tym są przenosicielami innych szkodników (np. roztoczy) i patogenów. Skutki porażenia pierzgi i pyłku przez szkodniki Ryc. 4 - Roztoczek domowy (Glycyphagus domesticus (De Geer)) – formy przetrwalnikowe (hypopusy) – widok spod mikroskopu stereoskopowego. Szkodliwe stawonogi towarzyszące pszczołom w ich gniazdach, występujące w ulach i przechowalniach plastrów z zapasami pokarmu pszczół, powodują znaczne szkody polegające nie tylko na ubytku masy porażonego produktu na skutek żerowania szkodników, ale głównie na znacznym pogorszeniu jego jakości i wartości odżywczej. Skutkiem porażenia pierzgi i pyłku przez szkodniki jest ich zanieczyszczenie odchodami, wylinkami, martwymi i żywymi osobnikami w różnych stadiach rozwojowych ( jaja i formy przetrwalnikowe), co wpływa niekorzystnie na ich cechy organoleptyczne (odrażający smak, nieprzyjemny zapach, nietypowa konsystencja i wygląd). Ekskrementy szkodników są higroskopijne, pochłaniają wilgoć z otoczenia, powodują nadmierne zawilgocenie produktu i pogarszają warunki jego przechowywania. Niektóre gatunki stawonogów są przenosicielami bakterii i grzybów, którymi infekują porażone produkty. Przyczyniają się w ten sposób do zainicjowania procesów gnilnych, pleśnienia i fermentacji. W rezultacie pszczoły nie korzystają z pierzgi poprzerastanej strzępkami grzybni i zapleśniałego pyłku, które jako tzw. „pyłek skamieniały” są przez nie usuwane z komórek plastra i wyrzucane z uli. Owady i roztocze występujące w plastrach z pierzgą, podobnie jak i w innych produktach przechowywanych, należą do szczególnie uporczywych i kłopotliwych szkodników, a walka z nimi jest niezwykle trudna. [...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów Prof. dr hab. Wit Chmielewski Instytut Ogrodnictwa, Oddział Pszczelnictwa, Zakład Produktów Pszczelich; ul. Kazimierska 2, 24-100 Puławy; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Zamów prenumeratę czasopisma "Pasieka" Pyłek pszczeli zjadam od zawsze, pierzgę od kilku miesięcy. W tym wpisie opowiem Ci o tych dwóch pszczelich produktach. Postaram się wyjaśnić czy pyłek i pierzgę warto włączyć do swojej diety, na co uważać oraz czego można się spodziewać po takiej pyłkowej kuracji. I czy to prawda, że pyłek i pierzga mogą naturalnie poprawić kondycję włosów, skóry i paznokci 😉 Skoro ten wpis jest o produktach pszczelich to znaczy, że napisałem go z fachową pomocą partnera bloga – czyli tradycyjną pasieką Miód od Kulmy, która na zachętę, ma dla moich Czytelników 10% rabat z hasłem PANTABLETKA na cały asortyment (info na końcu wpisu). Spis treściSkąd się bierze pyłek pszczeli, a skąd pierzga?Pyłek pszczeli – smak i pozyskaniePierzga pszczela – smak i pozyskaniePyłek i pierzga – jakie mają właściwości?W ich skład wchodzą [1]:Na co dobre są pyłek i pierzga?Czy pyłek i pierzga wzmocnią odporność?Alergia i uczulenie na pyłek i pierzgę?Naturalne odczulanie pyłkiem?Jak wykorzystać pyłek i pierzgę w diecie?Jak zwiększyć biodostępność pyłku?Ile go zjadać? Skąd się bierze pyłek pszczeli, a skąd pierzga? W największym możliwym skrócie – pszczoły zbieraczki latając od kwiatka do kwiatka zbierają pyłek, mieszają go z odrobiną miodu i śliny, i przyklejają w formie takich okrągłych grudek pyłkowych (obnóży) do trzeciej pary nóżek. Następnie pszczoły zbieraczki wracają sobie do ula, składają obnóża pyłkowe w komórkach plastrów i przekazują pałaczkę pszczołom ulowym. Pszczoły ulowe mieszają pyłkowe kulki ze swoją śliną i miodem i ubijają taką masę w komórkach plastra, gdzie – uwaga – ta mieszanka, w sprzyjających warunkach ula i przy udziale bakterii kwasu mlekowego, fermentuje. Czyli pszczoły w ten sposób konserwują sobie pyłek, tak jak ludzie ogórki i kapustę na zimę. I tak oto powstaje pierzga. Pierzga jest taką pszczelą kiszonką – ich podstawowym pokarmem. Pyłek pszczeli – smak i pozyskanie Pszczoły zbierają pyłek. Foto: kwiecień 2019 – Pasieka u Kulmy Pyłek ma słodko-gorzkawo-miodowy smak. Intrygujący, pachnący latem. Cudny. Do tego lekko chrupiącą strukturę, która po rozgryzieniu zostawia długi, pudrowy finisz. Pyłek pszczeli jest kulką z kwiatowego pyłku, zlepionego śliną pszczoły. Jest on specyficzny dla danego obszaru i pory roku. Pszczelarze pozyskują pyłek przy pomocy specjalnych łapaczy zamontowanych przed wlotem do ula (jak się zacznie pełny sezon to Andrzej Kulma ma podesłać zdjęcia). Pierzga pszczela – smak i pozyskanie Dla pierzgi pszczelej – pierwsze wrażenie na języku – to wyraźna kwaskowatość i żywiczy posmak. Grudka pierzgi tuż rozpuszczeniu zaczyna uwalniać słodycz pyłku i aromat kwiatów. Pierzga jest trudniejsza w smaku niż pyłek. Ma twardszą konsystencję. Ja lubię zanurzyć grudkę w odrobinie miodu, schować we wgłębieniu języka i powoli chłonąć jej esencję smaku. Moje gardło też lubi ten sposób. Pszczelarze pozyskują pierzgę prosto z ula. Bardzo ważny jest tutaj umiar – nigdy nie wolno wybrać całej pierzgi, ponieważ stanowi ona podstawowe pożywienie pszczół robotnic. Tym różni się odpowiedzialne pszczelarstwo od rabunkowego. Z racje tego, że w ulu jest ograniczona ilość pierzgi – jest to droższy produkt niż pyłek. Świeżo pozyskana pierzga. Foto: kwiecień 2019 – Pasieka u Kulmy Pyłek i pierzga – jakie mają właściwości? Z racji tego, że pierzga jest zakonserwowanym pyłkiem z dodatkiem miodu i produktów fermentacji (kwas mlekowy) to ich działanie i skład są bardzo podobne. Pierzga ma więcej niż pyłek węglowodanów, pszczelich enzymów i kwasu mlekowego. W ich skład wchodzą [1]: aminokwasy (w tym aminokwasy siarkowe potrzebne jako budulec włosów i paznokci) węglowodany tłuszcze (fitosterole, tłuszcze nasycone i nienasycone) minerały – magnez, sód, potas, wapń, witaminy – C, A, E, B1, B2, B3,B5, biotyna, kwas foliowy… pierwiastki śladowe – miedź, mangan, cynk, chrom, krzem, selen, jod. Na co dobre są pyłek i pierzga? Są wszechstronnymi multiwitaminami. Idealne dla osób, które szukają czegoś: naturalnego na włosy, paznokcie i zdrową skórę serio – mamy witaminy A+E, aminokwasy siarkowe do budowy włosa i paznokci, komplet witamin, mikroelementy – no jest wszystko, co potrzeba 🙂 na ogólne wzmocnienie do rekonwalescencji na trawienie i pobudzenie apetytu. Czy pyłek i pierzga wzmocnią odporność? Po lewej pierzga, a po prawej pyłek 🙂 Niestety, nie ma badań, które potwierdzałyby taką tezę, jednak sam potencjał uczulający pyłku każe sądzić, że nasz układ odpornościowy nie pozostaje mu obojętny. Ale dla mnie pyłek i pierzga to takie naturalne multiwitaminy i cenny dodatek do diety. Po prostu. Nie przypisuję im cudownej mocy, przecież nie ma cudownych składników (poza kamieniem filozoficznym). Cenię je za smak oraz zawartość wielu witamin i mikroelementów, dzięki czemu działają wzmacniająco na organizm. Alergia i uczulenie na pyłek i pierzgę? Każdy produkt pszczeli może wywołać reakcje uczuleniową. Jeśli więc dopiero wprowadzasz do diety te produkty, to lepiej zachować ostrożność. Przygodę z nimi rozpocznij od małych ilości i uważnie obserwój reakcję organizmu. Naturalne odczulanie pyłkiem? Z drugiej strony warto pamiętać, że profilaktyczne usuwanie z diety składników alergizujacych paradoksalnie zwiększa ryzyko wystąpienia alergii w przyszłości. Ma to istotne znaczenie szczególnie dla kobiet w ciąży i ich dzieci oraz mam karmiących piersią i osesków. Chociaż obserwując wzrost częstości pojawiania się alergii u osób w każdym wieku – profilaktyczne zjadanie pyłku może być korzystne dla każdego. Nie mam na to badań, ale docierają do mnie głosy, że dzięki regularnemu podawaniu niewielkich, ale rosnących ilości pyłku pszczelego (zaczynasz od kilku granulek z początkiem jesieni, po okresie pylenia i z tygodnia na tydzień, przez całą zimę dokładasz kolejne) różnym osobom udaje się wygrać z alergią na pyłki. Organizm się do tych pyłków przyzwyczaja i na wiosnę nie reaguje już uczuleniowo. Jak wykorzystać pyłek i pierzgę w diecie? Moja wersja śniadaniowego słoika. Wsad dowolny, pyłek pszczeli – obowiązkowo 🙂 Ja dosypuję pyłek do: wody i soków do picia do jogurtów do shake’ów do śniadaniowej kaszy jaglanej (czy dowolnej innej). Pierzgę można zjadać w identyczny sposób jak pyłek. Chociaż z racji twardej konsystencji – lepiej jest ją namoczyć przez kilka godzin i dopiero później wykorzystać jako dodatek do dania. Sprawdza się również w połączeniu „pierzga w miodzie”. Polega to na tym, że do słoika płynnego miodu dosypujesz dowolną ilość pierzgi i zostawiasz na kilkanaście dni do naciągnięcia. Jak zwiększyć biodostępność pyłku? Nie mam na to badań – ale wykorzystując logikę i wiedzę o budowie ściany komórkowej pyłku 😉 Więc logika każe sądzić, że po namoczeniu (1-12h) ściany komórkowe pyłku zaczną pęcznieć i łatwiej będzie nam je strawić. Podobnież pomóc powinno zmielenie. Chociaż w zasadzie to samo może stać się w naszym żołądku i przewodzie pokarmowym. Trudno wyrokować w tak niepewnych sprawach. Ja nie mówię nie, ale nie wiedzę powodu, żeby się ograniczać (a umówmy się, że proces kilkugodzinnego namaczania jest sporym utrudnieniem, bo zwykle chcesz pyłek „na już” ;)). Jak namaczać pyłek i pierzgę? 0,5-3 łyżeczek pyłku (lepiej mniej niż więcej) 3/4 szklanki zimnej, przegotowanej wody od 1-12h spokoju, ale można wstrząsnąć (nie mieszać ;)) Ile go zjadać? Pyłek i pierzga to produkty o ciekawym składzie, ale to po prostu produkty żywieniowe. Trudno mówić tutaj o jakimś z góry ustalonym dawkowaniu. Ja dosypuję pyłek, po prostu, „na oko” do posiłków, do których pasuje mi jako dodatek. Od czasu do czasu zostawiam na noc w szklance wody, rano wyciskam tylko odrobinę cytryny. Z tradycji pszczelarskiej utarło się, że dziennie można zjadać od 1-3 łyżeczek pyłku: u dzieci powyżej 3 lat (to taka bezpieczne granica – ale zawsze zacznij od małych ilości i sprawdź pod katem alergii) – zaczynamy od kilku granulek dla starszych od 0,5 do 1 łyżeczeki dziennie jak z każdym składnikiem – zachęcam do umiaru w stosowaniu i robienia przerw – podstawą zdrowej diety jest różnorodność Jak zjadać pierzgę? Znów mogę się zasugerować tylko przekazami tradycyjnymi. Pierzga jest uznawana za produkt o silniejszym działaniu: podawana jest w mniejszych ilościach – z reguły 1/3 dawki pyłku, aby uzyskać ten sam efekt czyli: standardowo dorośli mogą zjadać 1 łyżeczkę pierzgi dziennie a u dzieci – to już zależy – zaczynamy ostrożnie od niewielkich ilości, uważając na te uczulenia i dbając o przerwy *** Uff 🙂 to pyłki za nami. Daj mi znać, do czego Ty wykorzystujesz pyłek i pierzgę 🙂 Serdeczności! Pan Tabletka Marcin Jeśli chcesz kupić pyłek i pierzgę jak na zdjęciach powyżej – to zapraszam do mojej sprawdzonej pasieki – tutaj masz link +10% rabat na cały ich asortyment. Pasieka „Miód od Kulmy” 10% rabatu z hasłem PANTABLETKA 🙂 na zdrowie! * Źródła: [1] Emilia Bartosiuk, Maria H. Borawska. Skład chemiczny i właściwości antybakteryjne oraz przeciwnowotworowe pierzgi. „Pszczelarz”. 5, 2014, 2017. Na zdjęciu „pyłkowe obnóża”. Foto: kwiecień 2019 – Pasieka u Kulmy O autorzeMarcin Korczykmgr farm. Marcin Korczyk - farmaceuta praktyk, twórca internetowy, key opinion leader, autor książki "Odporność. Czy Twoje dziecko może nie chorować?" Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego na wydziale farmaceutycznym. Po studiach pracował w aptece całodobowej w Nowym Sączu - i w trakcie pracy rozpoczął tworzenie bloga - zapisując odpowiedzi na najczęściej zadawane przez pacjentów pytania. Od czasu złożenia bloga w 2015 roku - do dziś - blog stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i opiniotwórczych portali z wiedzą o racjonalnym stosowaniu leków i suplementacji. Podobne Te artykuły również mogą cię zainteresować „Prasa do zbierania ziół, roślin i kwiatów” – na rodzinne wycieczki Artykuły 31 lipca 2022 „Komar killer” – czyli naturalne sposoby na komary, meszki i inne… Artykuły 24 lipca 2022 Pan Tabletka i Eprus czyli „Lek recepturowy jest najlepszą wizytówką apteki”. Artykuły 22 lipca 2022 Alantan sensitive krem – analiza i opinia Pana Tabletki Bez kategorii 14 lipca 2022 Pierzga pszczela, 250 g. Pierzga pszczela to suplement diety w formie naturalnie przetworzonego przez pszczoły pyłku kwiatowego, wzbogaconego mleczkiem pszczelim o działaniu odżywczym. Skład Pierzga pszczela: Pyłek kwiatowy przetworzony przez pszczoły z mleczkiem pszczelim. Właściwości: Pierzga pszczela jest źródłem wielu cennych składników odżywczych. Zawiera witaminy: A, B1, B2, B6, B12, C, D, E, K, P i PP oraz minerały: potas, żelazo, selen, magnez, miedź, krzem, chlor, siarkę, mangan. Dzięki takiemu składowi Pierzga pszczela skutecznie wzmacnia organizm, także dziecięcy. Przeznaczenie: Suplement diety do stosowania w celu wzmocnienia i odżywienia organizmu. Przeciwwskazania: Nie stosować u osób uczulonych na wyroby pszczele. Dawkowanie: Spożywać w ilości 2-3 łyżeczek na dzień bezpośrednio, dokładnie przeżuwając lub rozpuszczając 1 łyżeczkę pierzgi w 0,5 szklanki przegotowanej wody, mleka, a także w miodzie. Moczyć produkt należy przynajmniej 4 godziny. Uwagi: Nie przekraczać dziennej porcji spożycia. Nie stosować w razie nadwrażliwości na ktoryś ze składników. Przechowywać w temperaturze pokojowej, poza zasięgiem małych dzieci. Pamiętać, że żaden suplement nie zastąpi zróżnicowanej diety i zdrowego stylu życia. Zdrowe zakupy Tak naprawdę pierzga jest jednym z najbardziej wartościowych produktów naturalnych. To ze względu na jej unikalny i bogaty skład. - Zawiera ponad 250 najbardziej wartościowych biologicznie komponentów aktywnych (w tym aż 28 aminokwasów) oraz wszystkie istniejące witaminy (A, B, C, D, E, PP, D, K, H). Jest też bogata w białko (którego zawiera ponad 20%), węglowodany (od 25 do 35%), a także kwasy omega- 3 i omega-6, kwas mlekowy, mikro- i makroelementy oraz szereg innych, nie mniej dobroczynnych, istotnych dla organizmu składników - wylicza dr hab. Peteris Trapencieris z Łotewskiego Instytutu Syntezy Organicznej. Najsilniejsza w działaniu jest skoncentrowana forma tej substancji - suplement diety Bee Pearl. Wyprodukowany jest w proporcji 20:1. Oznacza to, że z 20 kg czystej pierzgi powstaje 1 kg koncentratu o znacznie silniejszych właściwościach. Bogaty skład oraz przyswajalność na poziomie ponad 80% czynią z suplementu Bee Pearl doskonałe narzędzie do budowania odporności. Badania laboratoryjne potwierdzają jego silne właściwości odżywcze, antybakteryjne i odtruwające. W dużej mierze przyczynia się on do wzmocnienia odporności, jest skuteczny w leczeniu stanów zapalnych jelit, anemii, chorobie nadciśnieniowej, cukrzycy, w stanach wyczerpania, zmęczenia oraz chorobach układu nerwowego. Bardzo dobre efekty wzmocnienia, odżywienia i regeneracji organizmu można osiągnąć, przyjmując koncentrat w czasie rekonwalescencji po przebytych chorobach i operacjach oraz po zakończonym leczeniu antybiotykami. Ostanie badania medyczne koncentratu pierzgi wykazały pozytywne działanie wspomagające w profilaktyce oraz leczeniu nowotworów, a w szczególności glejaka. Badania nad Bee Pearl przeprowadzono w Zakładzie Bromatologii Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. W trakcie testów odbywających się pod nadzorem prof. dr hab. n. farm. Marii H. Borawskiej stwierdzono, że stosowanie pierzgi w postaci ekstraktu Bee Pearl odgrywa również znaczącą rolę w ogólnej profilaktyce antynowotworowej! Prof. Borawska wyodrębniła w trakcie badań składniki pierzgi działające przeciwrakowo. Składniki te nazywane są ogólnie polifenolami. Aby pierzga była skuteczna w profilaktyce antynowotworowej, muszą być spełnione 2 warunki: nie może zawierać metali ciężkich (a często się to zdarza) i musi zawierać pyłki konkretnych drzew: brzozy i topoli. Bee Pearl nie zawiera metali ciężkich, ponieważ pochodzi z ekologicznie czystych terenów Łotwy, dodatkowo obfitych w rosnące tam topole i brzozy. Przy produkcji Bee Pearl laboranci przywiązują szczególną wagę, żeby w suplemencie znajdowała się jak największa zawartość polifenoli, co gwarantuje jego zmaksymalizowane działanie. Przyjmując tak dużą dawkę dobroczynnych naturalnych składników w skoncentrowanej postaci, kompleksowo dbamy o dobrą kondycję naszego organizmu. Kiin Pharma data publikacji: 17:07 ten tekst przeczytasz w 3 minuty Pierzga, to obok miodu, wosku czy pyłku, jeden z produktów pszczelej pracy. Jest produktem bardzo cennym nie tylko ze względu na swoje właściwości zdrowotne, ale i trudną dostępność. Uzyskanie kilograma pierzgi pszczelej wymaga zbioru z co najmniej pięciu ramek, a czasem nawet sześciokrotności tej liczby. Dlatego też jej cena znacznie przewyższa cenę miodu, który również nie jest tani. Pierzga pszczela - czym jest? Pierzga pszczela - właściwości Pierzga pszczela - dawkowanie Pierzga pszczela - czym jest? Pierzga jest czymś na wzór naszych przetworów, które przygotowujemy w słoiczkach na okres jesienno-zimowy. Na ten pszczeli specyfik składają się miód, pyłek kwiatowy oraz ślina. Owady ugniatają z tych składników masę, którą następnie opieczętowują woskiem, co rozpoczyna proces fermentacji mlekowej. Fermentacja konserwuje pierzgę i pozwala zachować zawarte w niej witaminy i minerały oraz zabezpiecza ją przed grzybami i szkodliwymi bakteriami. Jak stosować miód manuka? Tak przygotowanym specyfikiem zajadają się młode pszczoły, szczególnie jesienią, zimą i wiosną. Pierzga w smaku przypomina miód, jest sprzedawana w postaci granulek zamkniętych w słoiczkach. Za 200 g tego specyfiku zapłacimy około 60 złotych. Pierzga pszczela - właściwości Proces fermentacji mlekowej, któremu ulega ta szczególna pszczela masa, powoduje rozpad białek pyłku kwiatowego na peptydy i aminokwasy, co powoduje, że pierzga zostaje wzbogacana o prawdziwie cenne i lepiej przyswajalne składniki. Pierzga jest dobrym źródłem mikro- oraz makroelementów z dominującymi magnezem, żelazem, miedzią, cynkiem, sodem, potasem i fosforem. Ponadto jest bogata w szereg witamin z grupy B, witaminę K, E, H, D i C. Skład pierzgi gwarantuje wzmocnienie układu odpornościowego organizmu. Cynk, żelazo czy miedź wspomagają nasz układ nerwowy, a co za tym idzie – koncentrację i pamięć. Specyfiki na bazie pierzgi stosowane są przy leczeniu depresji, choć jej najbardziej powszechnym zastosowaniem jest profilaktyka w okresie przeziębieniowym. Jeśli chcesz wzmocnić organizm, chroniąc się przed infekcjami i przeziębieniem, poza pierzgą pszczelą możesz stosować suplementy diety z Andrographisem, które znajdziesz na Medonet Market. Dosyć zaskakującym zastosowaniem leczniczym jest spożywanie pierzgi na łagodzenie objawów alergii (jako że sama jest substancją na bazie pyłków kwiatowych), natomiast w takim wypadku należy zacząć ją przyjmować przed rozpoczęciem okresu pylenia. Pierzga korzystnie wpływa na nasz układ krwionośny, chroniąc serce, nasze naczynia krwionośne przed miażdżycą oraz złym cholesterolem. Duże ilości kwasu askorbinowego i żelaza w pierzdze działają niczym eliksir młodości dla naszej skóry. Jak zrobić nalewkę z kitu pszczelego? Po pierzgę warto sięgnąć w przypadku uczucia chronicznego zmęczenia, apatii, w stanach depresyjnych, ale też w leczeniu ran, po operacjach i zabiegach. Pierzga pszczela - dawkowanie Dawka dzienna, która jest zazwyczaj zalecana dla osoby dorosłej, to 30-40 g na dobę, aczkolwiek nie ma możliwości przedawkowania tego specyfiku. Aby wzmocnić odporność organizmu i w ramach ogólnej profilaktyki zaleca się spożywanie jednej łyżki pierzgi dziennie. Pierzgę można wówczas dodać do letniej herbaty, co nada jej przyjemny posmak lub do ulubionego jogurtu czy owsianki. Dlaczego warto jeść owsiankę? Stosuje się też zimną miksturę, poprzez zalanie na noc zimną wodą łyżeczki pierzgi w szklance. W ten sposób uzyskujemy bardzo zdrowy poranny napój. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Teraz z e-konsultacji możesz skorzystać także bezpłatnie w ramach NFZ. substancje słodzące pierzga pszczela miód Pierzga pszczela - co to jest? Skład, właściwości, dawkowanie, cena Lecznicze i smakowe właściwości miodu pszczelego są znane od wieków. Jednak miód to niejedyna substancja wytwarzana przez pszczoły, którą ludzie cenią wysoko za... Redakcja Medonet Czy cukier kokosowy jest zdrowy? [SPRAWDZAMY] Coraz więcej osób rezygnuje z tradycyjnego cukru z buraków, obwiniając go za przyczynę tycia, za tzw. puste kalorie, które są organizmowi zbędne. Tak jest w... Redakcja Medonet Cukier waniliowy – właściwości, zastosowanie, przepis. Czym jest cukier wanilinowy? Wanilia to powszechnie znana roślina, występująca w składzie produktów, które można spotkać w każdym markecie. Jest jedną z najdroższych przypraw świata, a jej... Damian Pierzchała Miód wrzosowy — właściwości, zastosowanie, wartości odżywcze Miód jest jednym z najcenniejszych darów natury. Nazywany często płynnym złotem posiada nie tylko cudowne walory smakowe, lecz również lecznicze. Na sklepowych... Damian Pierzchała Miód gryczany – właściwości zdrowotne, charakterystyka Miód jest bardzo znanym produktem pszczelim uważanym za jeden z najzdrowszych nektarów na świecie. Istnieje wiele rodzajów miodu, jednak to właśnie gryczany... Monika Krawczyk Miód rzepakowy – właściwości, kaloryczność, zastosowanie Miód rzepakowy powstaje jako jeden z pierwszych w ciągu wiosennych zbiorów. Można rozpoznać go po dość jasnej barwie i niezwykle aksamitnej konsystencji. Cechami,... Jadwiga Goniewicz Ksylitol (cukier brzozowy, xylitol) – właściwości, zalety, przeciwwskazania, opinie Ksylitol to słodki produkt mogący zastąpić zwykły cukier. Ma o wiele mniej kalorii, nie zwiększa ryzyka wystąpienia cukrzycy, a nawet ma korzystne dla organizmu... Katarzyna Nowak Maltitol – co to jest, właściwości, zastosowanie i bezpieczeństwo Maltitol ze względu na swoje właściwości stosowany jest jako substancja słodząca zamiast sacharozy. W nadmiarze w organizmie powoduje efekt przeczyszczający.... Marzena Maj Miód lipowy — wartości odżywcze, zastosowanie, właściwości lecznicze Miód lipowy jest otrzymywany z nektaru, czyli wydzieliny kwiatowej, która pochodzi z kwiatów lipy szerokolistnej i drobnolistnej. Pozyskuje się go w okresie... Agnieszka Chowaniec Cukier - rodzaje, wpływ na zdrowie. Negatywne skutki spożywania cukru Cukier jest produktem spożywczym, który występuje niemal w każdym polskim domu. Stosowany jest do ciast, ciasteczek, kawy czy herbaty. Jednak cukier to nie tylko... Katarzyna Pawlikowska-Łagód

pierzga pszczela opinie forum